[Jan Hermkens]

M.J. (Peuter) Janssen. (Peuter vanwege zijn lengte)
M.J. (Peuter) Janssen, Geboren op ? te ?, was Sergeant Majoor vlieger bij de Militaire Luchtvaart (ML) in Ned. Indië en komt op
27 september 1942, via de RAF, bij het dutch 167 (Gold Coast) Squadron, het Squadron zit dan op Ludham (bij Norwich) en vliegt met Spitfires.
Op 21 mei 1943 verhuizen ze naar Westhampnett (bij Portsmouth) en 3 weken later, 12 juni 1943 naar RAF Woodvale (ligt boven Liverpool)

Hier gebeurt dan eindelijk waar de Nederlanders (met Prins Bernhard hierachter als grote drijfveer) zo op gehoopt hadden.

Aangevuld met personeel van O.T.U.'s (Operationel Training Unit),
werd het 167 (Gold Coast) Squadron op 12 juni 1943 omgenummerd tot No.322 (Dutch) Squadron.


Okt. 1943, 322 Sqn:
1. Sgt. Harms, 2. Sgt. Kooy, 3. Sgt. Kuyper, 4. Sgt. Van Beers, 5. P/O Cramerus. 6. Sgt. Janssen, 7. F/Sgt Maier,
8. Sgt. Van valkenburg, 9. Sgt. De Vries, 10. F/O Van Arkel, 11. F/O Van Nagell, 12. F/O Manders, 13. F/O Muller, 14. F/O Arts,
15. F/O Flinterman, 16. Sgt Dijkman 17. Sgt. Roovers, 18. F/O Van Eyk, 19. Sgt. Cramm, 20. F/O Burgwal, 21. F/O Van Daalen Wetters,
22. F/O Jongbloed, 23. Sgt. Van Roosendaal, 24. F/O Hamel, 25. F/O Jonker, 26. F/O Wolters 27. F/O Van Bergen, 28. F/O Dekker,
29 F/O Schudel, 30. F.Lt De Wolff, 31. F.Lt Plesman, 32. Major Kuhlmann, 33. F.Lt Niven, 34. F.Lt Van Eendenburg, 35. F.Lt Chiswell,
36. P/O Locktos, 37. F/O Meijers.

Dan enkele andere vliegvelden in Engeland , waar Peuter Janssen uiteindelijk 7kills op V-1 vliegende bommen op zijn naam schrijft.

Uiteindelijk komt het Squadron in Nederland, via Woensdrecht (B.79) naar vliegveld Schijndel (B.85).
Commandant van het 322 (Dutch) Squadron, Bob van der Stok, zou later in zijn boek, 'Oorlogsvlieger van Oranje', schrijven dat naast van Daalen-Wetters en Peuter Janssen, Pieter Cramerus hier tot zijn beste drie vliegers behoorde.

Op 4 april 1945 kwam het grootste verlies op één dag voor het 322 Squadron toen vier Spitfires binnen een half uur verloren gingen.
Tijdens 'Operatie Glasshouse A' vlogen tien Spitfires van 322 Squadron een gewapende verkenning uit boven oostelijk Nederland.

Rond 11.50 uur stortten F/O L.W.M. Hendrikx (in RK883) en P/O M.J. Janssen (RK897) neer bij Zutphen (beide overleven het. Leo Hendrikx komt in het Kriegslazareth van Apeldoorn terecht en bleef daar tot aan de bevrijding van Apeldoorn. Peuter Janssen wist zich echter in een greppel te verstoppen en ontkwam aan krijgsgevangenschap.)

Het hoe of wat hierna is mij onbekend, of hij nog verder heeft gevlogen bij het 322 Sqn?

Op 16 juni 1945 krijgt hij volgens het Koninklijk Besluit no. 25 een onderscheiding, het Vliegerskruis, toegewezen.
Met als tekst;
Als jachtvlieger van de militaire Luchtvaart van het Koninklijk Nederlandsch-Indische Leger, gedetacheerd bij de Royal Air Force, zoowel in het Vereenigd Koninkrijk, als met het Britsche bevrijdingsleger, gedurende een totaal van ongeveer 15 maanden op operaties blijk gegeven van moed, voortvarendheid, bekwaamheid en doorzettingsvermogen tijdens vele gevechtsvluchten, waarvan een groot aantal van offensief karakter boven vijandelijk gebied, waarbij hij meerdere successen heeft behaald.

Wanneer dit aan hem is uitgereikt is mij onbekend, misschien uit handen van Prins Bernhard, tegelijk met Pieter Crameris op 30 april 1946 op paleis Soestdijk.

Maar ik denk, dat hij al veel eerder vertrokken was, terug naar Ned. Indië, waar hij met het 120 Squadron op Cutiss P-40N’s ging vliegen.Misschien al na zijn neerschieten van zijn Spifire op 4 april 1945 bij Zutphen, of misschien na het ontbinden van het 322 Squadron op 7 oktober 1945 ? Ik kan hier niets over vinden.

In elk geval wat zeker is dat Sm. M.J. (Peuter) Janssen op 24 december 1948 met zijn P-40 , de J-301 (C3-501), tijdens een missie bij de Kampong Sapoeran, neerstort en om het leven komt. Dit tijdens de z.g. 2e Politionele Aktie in voormalig Ned. Indië, nu Indonesië.

Jan